Informacje

21.05.2018 15:51 POGRZEB ŻOŁNIERZA KEDYWU

Pożegnanie Stanisława Likiernika.
"Był chory na Polskę"

SERWISY:


Stanisław Likiernik "Stach", żołnierz Kedywu Armii Krajowej, powstaniec warszawski, kawaler orderu Virtuti Militari spoczął w poniedziałek na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Uroczystości pogrzebowe odbyły się z asystą honorową Wojska Polskiego.

Wanda Likiernik-Henny, córka "Stacha", zmarłego 17 kwietnia we Francji, podkreśliła, że Polska była dla niego "zawsze największą miłością".

- Był chory na Polskę. Otrzymywał wiele listów, które z przyjemnością nam tłumaczył - powiedziała. - Mój ojciec był człowiekiem z refleksem, humorem i lekką ironią. Jak dziecko dostał dużo miłości od swoich rodziców i może dzięki temu był też silnym człowiekiem. Żegnam cię tato, życząc ci zabawnych rozmów z twoimi kolegami, dziś spoczywającymi obok ciebie - mówiła Likiernik-Henny.

Wnuczki zmarłego - Karla i Diana - wspominały go jako "najlepszego przyjaciela i niezawodnego obrońcę".

"Pozostanie wzorem niedoścignionym"

Szef Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk podkreślił, że zgromadzonych na uroczystości pogrzebowej Stanisława Likiernika łączy "ogromne uczucie wdzięczności za świadectwo życia pułkownika, za to, że zawsze był wierny niepodległej Rzeczpospolitej".

- Wychowany w wolnej Polsce, ukształtowany w II Rzeczpospolitej wiedział, że niepodległość, suwerenność jest największym darem, jaki otrzymują państwa i narody. Dlatego bez reszty poświęcał się sprawie niepodległości w czasie największej próby, II wojny światowej - mówił o zmarłym Kasprzyk.

Jak zaznaczył, Likiernik był i będzie dla kolejnych pokoleń "wzorem bezinteresownej służby Rzeczpospolitej". - Służby, w której nie zadaje się pytań "po co?",  "dlaczego?", "za ile?". Pozostanie wzorem niedościgłym - mówił.

"Podziwiałem go z zadartą głową"

Andrzej Mularczyk, wieloletni przyjaciel zmarłego mówił, że Stanisław Likiernik był w jego życiu kimś, kogo pamięta, "odkąd pamięta siebie".

- Stachu był kimś obecnym przez wszystkie lata mojego życia. Mam przed oczyma obraz jak w dniu świętego Huberta, ja sześciolatek, stałem z zadartą głową, a mój ojciec wręczał mu nagrodę dla najmłodszego uczestnika pogoni za lisem. To było na maneżu 1. Pułku Strzelców Konnych, w którym służyli obaj nasi ojcowie. Stach był wysoko, jak na pomniku, a ja go podziwiałem z zadartą głową i już chyba tak zostało na zawsze - wspominał Mularczyk.

Jak mówił, we Francji był strażnikiem polskiej pamięci. - Wracał do Polski jak do młodości, a kiedy już nie mógł przyjeżdżać, dzwonił co kilka dni, aby omawiać wydarzenia w Polsce. Z nikim w życiu nie odbyłem tylu wielogodzinnych rozmów telefonicznych. Zdarłem gardło by go przekonać, że skończyły się już czasy kawalerii i powstańców. On zawsze był gotów do akcji. Będzie mi brakowało tych telefonów z Paryża, ale wciąż słyszę jego głos - mówił Mularczyk.

Podczas pogrzebu odczytano także list od Stanisława Aronsona "Ryśka", oficera Armii Krajowej w stopniu podporucznika, członka elitarnej jednostki Kedywu "Kolegium A" Okręgu Warszawskiego AK,  który wspominał moment poznania Likiernika, a także kolejne spotkania m.in. zbiórkę Kedywu w Urzędzie Celnym na Stawkach przy Dworcu Gdańskim przed atakiem na Umschlagplatz.

- Niełatwo uwierzyć, że ty pierwszy z nas dwóch odchodzisz i zostawiasz mnie - jedynego już żyjącego członka naszego wspaniałego walczącego zespołu - napisał w liście Aronson.

"Nie uważał się za bohatera"

Dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego Jan Ołdakowski mówił podczas uroczystości, że żegnamy dziś "wyjątkowego człowieka, który nie uważał się za bohatera, mimo że miał do tego wiele przesłanek". Przypomniał, że Likiernik w wieku 18 lat został żołnierzem, później działał w oddziale dywersyjnego Kedywu Okręgu Warszawa AK, brał udział w akcjach sabotażowych, likwidacyjnych, przeszedł w Powstaniu Warszawskim ze zgrupowaniem "Radosław" - jak mówił dyrektor muzeum - "jeden z najcięższych szlaków bojowych: Wola, Stare Miasto, Czerniaków".

Likiernik został pochowany w Panteonie Żołnierzy Polski Walczącej. Przed złożeniem urny do grobu oddano salwę honorową i złożono wieńce, m.in. od prezydenta Andrzeja Dudy, premiera Mateusza Morawieckiego i ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka.

Stanisław Likiernik zmarł 17 kwietnia 2018 roku w szpitalu w Wersalu we Francji.

Bogata powstańcza historia

Był jednym z dwóch pierwowzorów słynnego "Kolumba" - Stanisława Skiernika z powieści Romana Bratnego "Kolumbowie. Rocznik 20". To jego wojenne doświadczenia złożyły się na literacką postać, która dała nazwę całemu pokoleniu, legendzie Polski Walczącej.

Stanisław Likiernik "Stach", "Staszek", "Machabeusz" urodził się w 1923 roku w Garwolinie, gdzie jego ojciec był rotmistrzem kawalerii.

Potem mieszkał w Konstancinie i Warszawie. W czasie okupacji był w grupie żoliborskich przyjaciół, stanowiących trzon Kedywu Kolegium A (podlegającego Józefowi Rybickiemu; grupą dowodził Stanisław "Stasinek" Sosabowski). Brał udział w słynnych akcjach "Na Panienkę", "Na Durfelda", w wysadzaniu pociągów i innych akcjach sabotażowych, a także w wykonaniu wyroków na konfidentach.

W Powstaniu Warszawskim walczył na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Był kilkakrotnie ranny. Koledzy wspominali jego graniczącą z szaleństwem i brawurą odwagę i poczucie humoru nawet w najtrudniejszych godzinach.

W sierpniu i wrześniu 1944 roku zginęła większość jego najbliższych przyjaciół. W październiku 1944 roku Likiernik został odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Virtuti Militari V klasy.

Po wojnie wyemigrował do Francji, skończył tam słynną Sciences Po (Instytut Nauk Politycznych), miał rodzinę, pracę. Po odwilży 1956 roku często przyjeżdżał do Polski.

W 2007 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. W 2011 roku minister obrony awansował Stanisława Likiernika na stopień podpułkownika, a prezydent nadał mu Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczpospolitej Polski.

Wspomnienia dotyczące okupacji i Powstania Warszawskiego opublikował w książce "Diabelne szczęście czy palec Boży?".

Nigdy nie krył swojej bardzo krytycznej oceny decyzji o rozpoczęciu Powstania Warszawskiego, ale zawsze podkreślał heroizm i poświęcenie pokolenia "Kolumbów". W rozmowie z PAP w lipcu 2014 roku podkreślił, że dla młodych ludzi, którzy całą okupację przygotowywali się do walki z Niemcami, Powstanie Warszawskie było spełnieniem. - Królik zmienił się z ofiary w myśliwego - powiedział.

PAP/kw/b

Podziel się:

Bądź na bieżąco:
  • kaan

    zgłoś naruszenie odpowiedz 12.04.2019 20:31 ~kaan

    Konstancin -planowane jest uczczenie pamięci
    płk Stanisława Likiernika płytą pamięci na jednej z zabytkowych (przywracanej do "świetności" )willi . W latach trzydziestych
    rodzina Likierników mieszkała w Konstancinie

  • Smutny

    zgłoś naruszenie odpowiedz 22.05.2018 09:42 ~Smutny

    Co za klasa!
    Takich już się dziś nie spotyka.
    Bohater, którego przypadkami można by obdzielić kilku/kilkunastu facetów.
    Do tego ta autoironia i zdrowy/ponadpartyjny rozsądek.
    Po prostu KOLUMB...
    R.I.P.

  • fuj

    zgłoś naruszenie odpowiedz 22.05.2018 08:06 ~fuj

    aaa~aaa

    to są żołnierze gromu zawsze są w mundurach polowych i przy broni

    Bzdura!!! Żołnierze GROM-u mają mundury galowe a tu odstawili się pod publiczkę w mundury "polowe". Wyglądają jak ciecie na Boże Ciało.

  • mechanik

    zgłoś naruszenie odpowiedz 22.05.2018 06:55 ~mechanik

    aaa~aaa

    to są żołnierze gromu zawsze są w mundurach polowych i przy broni

    To nie żadem GROM, tylko OSŻW, czyli bojówki, które na codzień zajmują się ochroną Antka Trotylewicza. Specjaliści od rozbijania służbowych samochodów.

  • skryty41

    zgłoś naruszenie odpowiedz 21.05.2018 20:54 skryty41

    Spoczywaj w pokoju !
    Cześć i Chwała Twojej Pamięci !

  • aaa

    zgłoś naruszenie odpowiedz 21.05.2018 17:13 ~aaa

    to są żołnierze gromu zawsze są w mundurach polowych i przy broni

  • aka

    zgłoś naruszenie odpowiedz 21.05.2018 16:29 ~aka

    czy ci zolnierze na warcie honorowej nie maja galowych mundurow? Jak mozna w polowym mundurze wystepowac w takiej uroczystosci? Ja wiem, ze im sie te zabawki podobaja, ale to moim zdaniem brak wyczucia.

  • Mik

    zgłoś naruszenie odpowiedz 21.05.2018 16:22 ~Mik

    Gloria et Honor Viris Fortissimis

  • ZASADY FORUM: Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. TVN Warszawa.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Dodaj swój komentarz »

  • Zobacz wszystkie komentarze »

Byłeś świadkiem ciekawego wydarzenia?

Zostań Reporterem 24 - wyślij nam swój materiał przez Kontakt24 lub kontakt24@tvn.pl

Oglądaj wideo

Oglądasz: Mur runął na parkingu

Przeczytaj o tym więcej »

Oglądasz: Wybite szyby i zniszczone auta

Przeczytaj o tym więcej »

Oglądasz: Z tramwaju wprost pod koła

Przeczytaj o tym więcej »

Oglądasz: Anioł objawił się na Ursynowie

Przeczytaj o tym więcej »

Oglądasz: Hipsterskie śniadania w autobusowej hali

Przeczytaj o tym więcej »

Oglądasz: Zorganizowali "gang dzieciaków" i pomazali chodniki

Przeczytaj o tym więcej »

Oglądasz: To może być bardzo droga podróż

Przeczytaj o tym więcej »

Ulice

Komunikaty o utrudnieniach na drogach

Pałac kultury i nauki Mapy z informacjami o ruchu drogowym - Targeo.pl
  • 07:31 Marsa/Żołnierska: uszkodzona sygnalizacja świetlna
  • 09:46 Tunel na ulicy Globusowej: utrudnienia
  • 08:42 Powstańców Śląskich/Połczyńska: potrącenie 2 osób

Absurdy

Dokąd zmierzasz, Ursusie?

Dokąd zmierzasz, Ursusie?

Mieszkańcy Ursusa nie chcą, by jedna z ulic nosiła nazwę Quo Vadis. Twierdzą, że tytuł powieści Henryka Sienkiewicza ma zbyt trudną pisownię. WIĘCEJ »

Zobacz więcej absurdów »